ناظمی چنین نوشت:


استفاده از مطالب وبلاگ ( بدون دخل و تصرف) با ذکر منبع آزاد است

 

باسمه تعالی

میلاد دو نور

میلاد ختم رسل ، نبی مکرم اسلام حضرت محمد مصطفی(ص) و امام جعفر صادق (ع) بر تمامی مسلمانان مبارک باد. پیامبری که همیشه لبخندی بر لب داشت. پیامبری که قلیل المؤونه ( کم خرج و کم هزینه) و کثیر المعونه ( زیاد کمک کننده به دیگران ) بود. بیایید با تأسّی از قرآن کریم و طبق آیه شریفه: محمد رسول الله و الذین مَعَهُ اَشدّاءُ عَلَی الکفار  رُحماءُ بینهم به یکدیگر مهر بورزیم و یار و غمخوار هم باشیم.

گزیده ای از قصیده ی صباحی بیدگلی در منقبت رسول اکرم(ص):

تو گستردی بساط حق پرستی در جهان ، ورنه

                                        گرفته بود یکسر کفر، روی صحنه ی غبرا

معابد جمله ویرانه، حریم کعبه بتخانه

                                         ز خالق خلق، بیگانه، چه در سَرّا، چه در ضَرّا

یکی را قبله روی بت، یکی را سجده بر آتش

                                        یکی را رو به خورشید و یکی را چشم بر شعری

شُدَت چاک و شدت پیدا، شدت ناطق شدت راجع

                                        مه از انگشت و مِهر از پشت و سنگ از مشت و خور زایما

تو را از زنگ و چین، ز ایران و روم آورده بر درگه

                                         نجاشی خاج و خاقان تاج و دارا باج و هرقل سا

شد از اِعجاز ِمولودِ همایونِ تو در عالم

                                        شگفتی ها بسی پیدا و اینک باشد از آنجا

نم ِ رود سماوه، خشکیِ دریاچه ی ساوه

                                       خمود نار آتشخانه، کسر ِغرفه ی کسرا

 

با عرض معذرت به علت شيفت و عدم دسترسی به اينترنت با کمی تاخير پست شد

   + mohammad - ٧:٠٩ ‎ب.ظ ; دوشنبه ٢۸ فروردین ۱۳۸٥