ناظمی چنین نوشت:


استفاده از مطالب وبلاگ ( بدون دخل و تصرف) با ذکر منبع آزاد است

 

باسمه تعالی

آیة الله مدرس :سیاست ما عین دیانت ما و دیانت ما عین سیاست ماست.

بر خلاف عده ای که سیاست را پدر سوختگی و دروغ بازی می دانند من سیاست را تدبیر اداره امور می دانم و تا آنجا که فهمیده ام نباید از راه خلاف و دغل بازی به مقصد رسید. اگر چنین بود حضرت علی (ع) می توانست خیلی راحت بر مسند حکومت بنشیند و فرمانروایی کند ولی آیا این ارزش داشت؟ آیا دیگر او امیر مومنان بود یا امیر خدعه کارها و دغل بازان؟ اصلاً آیا بر مسند قدرت نشستن ارزش است؟ به نظر من که جز مسئولیت چیز دیگری نیست و حضرت امیر هم وقتی که دید همه مردم او را می خواهند برای احقاق حق مظلومین قبول مسئولیت کرد و همه میدانیم که چه شد: چند سال نبرد با کسانی که اصلاً انتظارش نمی رفت ، زبیر سیف الاسلام ، عایشه ام المومنین ، زبیری که تابوت حضرت فاطمه را بر دوش کشیده بود ......

بگذریم . اصلاً نمی خواستم بنویسم و بحث به اینجا کشیده شود . در وضعیتی هستم که به هیچ کس نمی توانم اعتماد کنم همه دنبال منافع خودشان هستند و حاضرند به خاطر پول و منافع دنیوی ،همه را فدای خود کنند . حتی سلامشان هم بی طمع نیست و اگر بدانند نفعی برایشان نداری سلامت را هم جواب نمی دهند .

من برق شادی در چشم کودک یتیم و لبخندی بر لبان او را به همه ی این مزخرفات ترجیح می دهم.

قالَ الحُسین (ع):یا شیعةَ اَبی سُفیان! اِن لَم یَکُن لَکُم دینٍ وَ اَنتُم لاتَخافونَ الله وَ الیومِ الاخِر فَکونوا اَحراراً فی دُنیاکُم!

چند شب پیش ،بنیامین که از سفر جنوب برگشته بود از میدان مین پرسید و من هم انواع چاشنی ها (فشاری ، قطع فشاری ، کششی و قطع کششی )و مین ها را که بلد بودم( گوجه ای ، والمر ، ضد تانک و ....) برایش توضیح دادم و به عملکرد تخریبچی ها پرداختم؛ یاد شهید هادیان افتادم که روی سیم های خاردار حلقوی خوابیده بود تا بقیه نیروها بتوانند از روی او رد شوند و خود را به خط دشمن برسانند، یک لحظه خود را با او مقایسه کردم و دیدم ای دل غافل ! او کجا و من کجا! 

خدایا ! تو بر کارهای ما ناظر و گواهی ! ما را به راه راست هدایت فرما و بر این راه استوار دار و از گرداب گمراهی نجات ده! خدایا قبل از امتحانات سخت ،آمادگی شرکت در آنها را در ما ایجاد کن !

اَللّهمَ اجعَل مَحیایَ مَحیا مُحمّدٍ وَ آلِ مُحمّد ، و مَماتی مَماتَ مُحمّدٍ و آلِ مُحمّد!   

 

   + mohammad - ۱:٥٦ ‎ب.ظ ; یکشنبه ٢٠ فروردین ۱۳۸٥