ناظمی چنین نوشت:


استفاده از مطالب وبلاگ ( بدون دخل و تصرف) با ذکر منبع آزاد است

هزینه درمان

به نام خدا

      با روی کار آمدن دولت آقای روحانی ، بحث هزینه درمان و کاهش آن در اولویت قرار گرفت تا طبق فرموده مقام معظم رهبری ، بیمار جز رنج بیماری ، دغدغه و رنج دیگری نداشته باشد. طرح تحول نظام سلامت نیز اجرا شد که تفاوت هایی با دیگر طرح های سلامت محور داشت:

1- نگاه این طرح ، درمانگرا بود برخلاف طرح های قبلی که بهداشت گرا بودند.

2- قبل از اجرای طرح ،هزینه اجرای طرح به حساب دانشگاه ها واریز شد برخلاف طرح هایی مثل پزشک خانواده که ابتدا اجرا شد و سپس به فکر بنیه مالی طرح بودند.

        نکته ای که جای تامل دارد اصرار دولت بر معرفی غیرواقعی هزینه های درمان در دولت سابق است. در دولت قبل 70% تعرفه را سازمان های بیمه گر پایه ( مثل سازمان تامین اجتماعی یا خدمات درمانی که بعدا به خدمات سلامت تغییر نام یافت ) پرداخت می شد ، 20% هم توسط بیمه تکمیلی پرداخت می شد و حدود 10% از جیب مردم پرداخت می شد ( فرانشیز ) به عنوان مثال یکی از اقوام نزدیکم برای عمل جراحی در بیمارستان خصوصی آتیه تهران که ده میلیون تومان هزینه بیمارستانش بود و بیمه تکمیلی هم بود یک میلیون تومان پرداخت و با پانصدهزار تومان زیرمیزی یک و نیم میلیون تومان پرداخت کرد ولی الان چنین گفته می شود که در دولت قبل 80% هزینه درمان را مردم می پرداختند و بیمه ها حداکثر 20% می پرداختند.

    در حال حاضر با توجه به افزایش قیمت تعرفه های خدمات سلامت ، حتی در صورت  حذف زیرمیزی ، به نظر می رسد همان 10% سهم بیمار خیلی کمتر از 30% سهم بیمار در گذشته نباشد. درست است که سهم سازمان های بیمه گر پایه 20% اضافه شده است ولی با افزایش تعرفه مردم میهمان جیب خودشان هستند .در این میان دردسر متخصصین برای دریافت زیرمیزی کمتر شده است و واسطه های تجهیزات پزشکی نیز فقط با بیمارستان طرف حساب هستند . 

   + mohammad - ٧:۳۳ ‎ب.ظ ; شنبه ٢٦ مهر ۱۳٩۳