ناظمی چنین نوشت:


استفاده از مطالب وبلاگ ( بدون دخل و تصرف) با ذکر منبع آزاد است

ادبیات

          سخنان  اخیر رئیس جمهور ، بازتاب ها و برداشت های مختلفی در سطح جامعه و رسانه ها داشت. شفایافتگان مجلس سعی کردند عبارت " به جهنم " را زشت و رکیک جلوه دهند  غافل از اینکه قبلاً ازعبارت " به درک "  هم استفاده شده بود پس" به جهنم" رکیک نیست.

برخی عکس العملِ شفایافتگان مجلس را به داستان عبور گله از جوی آب تشبیه کردند. هنگامی که در اثر پریدن یک گوسفند از جوی ، دنبه اش بلند شدو عورتینش پیدا شد بزها همه خندیدند و گفتند : "  دیدیم دیدیم"  ولی اصلا به روی خودشان هم نیاوردند که عمری دمشان بالا بوده و همه عورتینشان را دیده اند. در جواب این عده باید گفت که مثالشان اشتباه است چون مقایسه روحانی با رئیس جمهور قبلی ، ظلم به روحانی است. از طرف دیگر توقعی که از مدعی دولت تدبیر و امید هست از دیوانه نیست و باید سعه صدر بیشتری از خود نشان دهد.

برخی هم سخنان رئیس جمهور را از منظر شعر

چون که با کودک سرو کارت فتاد               پس زبان کودکی باید گشاد

قلمداد می کنند به عبارت دیگر رئیس جمهور روحانی با مخالفانش با زبان خودشان صحبت کرده که به نظر می رسد اگر هم چنین علتی داشته باز هم تصمیم اشتباهی بوده چون ممکن است در جاهای دیگر هم به کار برد

عده ای ترس دلواپسان را از مذاکره نمی دانند چون وقتی رئیس جمهور قبلی به اوباما نامه نوشت کسی نلرزید (هرچند اوباما اصلا به او جواب نداد که مذاکره ای در پی داشته باشد .)

به نظر می رسد رئیس جمهوری که محاسباتش غلط از آب درآمده یا باید خود را کنار بکشد ( چون دوران محلّل بودنش هم تمام شده ) یا باید تمام توان خود را برای خدمت به مردم انجام دهد ، از تکرار اشتباهات گذشته پرهیز نماید ، وارد بازی های سیاسی نشود و مدیرانی را که مجری تصمیمات او هستند به کار بگمارد . نگاهش به جلو باشد و اینقدر فلاش بک نکند. وقتی که وارد گود می شد می دانست که چه مملکتی را دارد تحویل می گیرد و از کی تحویل می گیرد. تمام تلاش خود را برای بازگرداندن اموال بیت المال انجام دهد و از مواردی همچون از دست دادن منصب نهراسد چون دیر یا زود باید گذاشت و رفت .

ای که دستت می رسد کاری بکن  

پیش از آنی کز تو ناید هیچ کار

   + mohammad - ٧:۱٦ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ٢٢ امرداد ۱۳٩۳