ناظمی چنین نوشت:


استفاده از مطالب وبلاگ ( بدون دخل و تصرف) با ذکر منبع آزاد است

واقعه بیمارستان

به نام خدا

    بعد از واقعه ناگوار در بیمارستان سیدالشهدا ، انگشت های  اتهام از سوی افرادی که خود مسبب بودند متوجه دیگران شد. از مدت ها قبل چندین و چند بار گفته ام در حدی که خود را انگشت نما کردم کسی گوشش بدهکار نبود . گفتم مشکل ما ساختمان دیالیز یا دانشکده بین الملل نیست ، این ها به درد مردم این شهر نمی خورد جوابی داده نشد. وقتی اعتبارات از سوی افراد خارج سیستم به سوی پروژه های غیر ضروری رفت و برای هزینه های ضروری اعتباری موجود نبود انتظاری جز این نیست.

       جالب است خودشان رئیس دانشگاه را بدون اطلاع مسئول یا معاون شبکه یا رئیس بیمارستان ملزم به اجرای دستورات  می کنند بعد موقع پدیدار شدن نتیجه مسئولین شبکه و بیمارستان را متهم می کنند . مسئول فنی آزمایشگاه نامه کتبی داد که جواب آزمایشات فلان دستگاه غیرقابل اعتماد است و این موضوع به اطلاع مسئولین مربوطه هم رسید ولی چه تاثیری داشت؟ متخصص چشم می گوید این دستگاه فرسوده و جوابش غیرقابل اعتماد است . بارها و بارها تا پای خرید دستگاه چند میلیونی هم رفتیم ولی به دلیل نبود اعتبار خریداری نشد در حالی که صدها میلیون تومان خرج اتینا  شد حالا هم دنبال فردی می گردند تا نواقص را گردن او بیاندازند.

گنه کرد در بلخ آهنگری        به شوشتر زدند گردن مسگری

روز تودیع و معارفه اجازه خواستم و دو نکته را مطرح کردم که به مذاق برخی خوش نیامد و جلسه را ترک کردند:

1-  خیرین سلامت باید دنباله رو شبکه باشند نه شبکه دنباله رو آنان. اگر فردی خیر است نیازهای شبکه را برطرف کند نه اینکه ساختمانی را شروع کند که شبکه را مجبور کند اعتباراتش را به جای خرید تجهیزات و رفع نیازها ، خرج تکمیل آنها نماید

2- دور زدن ممنوع!  مسئولین شهر ، شبکه را دور نزنند و با رئیس دانشگاه صحبت کنند بلکه در حضور مسئولین و کارشناسان  مذاکره نمایند.

قبل از آن آقای دکتر مهدوی پناه نیز در مراسم تودیع خود گفته بود که از این به بعد به جای کمیت باید به کیفیت بپردازیم ولی حتی اطرافیانش نیز توجه نکردند.

   + mohammad - ۸:٠٤ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ۱٧ دی ۱۳٩٢