ناظمی چنین نوشت:


استفاده از مطالب وبلاگ ( بدون دخل و تصرف) با ذکر منبع آزاد است

وقف

به نام خدا

         یکی از اقداماتی که به عنوان ارزش در جامعه رواج داشته وقف است و آن اختصاص اموال منقول یا غیرمنقول به کاری  مخصوص است مثلا صرف درآمد و عواید زمین برای روضه خوانی بر امام حسین (ع) . این کار به عنوان صدقه جاریه معرفی شده و واقف برای خود ثواب زیادی هم در نظر گرفته است . در حال حاضر سازمان اوقاف و امور خیریه متولی رسیدگی به موقوفات و حفظ و صیانت از آنها شده است و هرجایی که مالک نداشته باشد مانند قبرستان ها ، وقف محسوب کرده و سند می گیرد. طبق روال فعلی اگر جایی معروف به وقف باشد و چهار نفر استشهادیه ای بنویسند و امضا کنند که این ملک وقفی است سازمان اوقاف آنجا را وقفی محسوب کرده و بدون رعایت ضوابط قانونی اقدام به تنظیم سند برای آن می کند .

        اگر کسی مال خودش را که معارض هم ندارد برای کار خاصی در نظر بگیرد کار خوبی است ولی وقف اموال غیرمنقول با این اوضاع و احوال ما مانند ایجاد Bad Sectore در Hard است که نمی توان هیچ کارش کرد و مانند استخوانی در بین زخم می ماند. توصیه من این است که اگر کسی قصد دارد به کاری یا جایی کمک کند زمین یا ساختمانی را که مال خودش است بفروشد و پول آن را صرف آن کار کند یا اگر می خواهد عین مال باقی بماند و عوایدش را صرف آن کار کند پول را در سیستم بانکداری اسلامی بگذارد و سودش را به آن کار اختصاص دهد تا برای مردم ایجاد مزاحمت نکند.

اموال غیرمنقول هم باعث دردسر می شود چون هر وسیله یا دستگاهی عمر مفیدی دارد و پس از سپری شدن آن ،نه می شود دور انداخت و نه می شود استفاده کرد . اموال مورد نیاز اماکن عمومی را نباید صیغه وقف خواند. ای کسانی که می خواهید کار خیر بکنید کمی فکر کنید که یک ساعت تفکر بهتر از هفتاد سال عبادت است.

     در کنار قبرستان امامزاده حسین ( یکی از هفت قبرستان شهر ما که اکنون در داخل شهر واقع شده اند) بنا به ضرورت و نیاز فرهنگی جامعه غسالخانه ای بنا شده است  نمی دانم کسی وقف کرده یا نه ولی سالهاست که ساکنین محل به ادامه فعالیت آن معترض هستند بارها شکایت کرده اند ولی  به نتیجه نرسیده اند. شایسته است شهرداری وضعیت قبرستان ها و غسالخانه را ساماندهی نماید و برای زندگان بیش از مردگان ارزش قائل شود.

     

   + mohammad - ٤:٠۱ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ۱٤ دی ۱۳٩۱