ناظمی چنین نوشت:


استفاده از مطالب وبلاگ ( بدون دخل و تصرف) با ذکر منبع آزاد است

بهره برداری از منابع نفت

به نام خدا

           فرض کنید در یک جمع موقع خوردن ناهار ،‌ته دیگ بین همه تقسیم شود کسی که همراه غذا،‌ته دیگ را نخورد و قصد داشته باشد هنگامی که کسی ته دیگ ندارد او داشته باشد مجبور است همواره حواسش به ته دیگ باشد تا کسی تک نزند ودر آخر هم نمی تواند همه آن را بخورد.

    حال فرض کنید یک کشور بخواهد منابع نفتش را استفاده نکند و آن را برای نسل های بعدی نگه دارد در حالی که بقیه از منابع نفتیشان حداکثر استفاده را بکنند و از درآمدهای آن برای آبادانی کشورشان استفاده کنند فکر می کنید وقتی ذخایر نفتی سایر کشورها رو به اتمام باشد آیا کشورهای قوی تر فرصت خواهند داد از این منابع ، نسل های بعد آن کشور استفاده کنند یا آن کشورلقمه چرب و نرمی خواهد بود برای بلعیده شدن ؟ من فکر می کنم اگر سیاست ما هم اینچنین باشد ضرر می کنیم چون:

- یا در آینده با پیشرفت علم ،منابع انرژی دیگری شناخته خواهد شد و نفت ارزش خود را از دست خواهد داد که در این صورت ما فرصت را از دست داده ایم.

- یا هنوز نفت ارزش خود را خواهد داشت که به علت محدودیت منابع ، ایران لقمه وسوسه  انگیزی برای حمله و تاراج و چپاول به بهانه های گوناگون خواهد بود که یا باید با زورگویان جنگید و از منابع انسانی و مادی هزینه کرد یا باید مانند عراق تسلیم شد و کشور را دو دستی به غارتگران تقدیم کرد که در هر دو حالت به ضرر کشور است.

   پس چه بهتر که در حال حاضر از نفت برای بهبود وضع زندگی مردم استفاده کرد و آینده را به آیندگان سپرد . به عبارت دیگر حال را نباید فدای آینده نامعلوم کرد.

   + mohammad - ٩:٥٧ ‎ب.ظ ; جمعه ٢٧ خرداد ۱۳٩٠