ناظمی چنین نوشت:


استفاده از مطالب وبلاگ ( بدون دخل و تصرف) با ذکر منبع آزاد است

بیمارستان دولتی و خصوصی

به نام خدا

در مورد بیمارستان های دولتی و خصوصی و مقایسه ی آنها کم و بیش مطالبی شنیده می شود که در عین قبول واقعیت ،‌ باید تفاوت ساختاری و عملکردی آنها را نیز مد نظر داشت.

١- از نظر نوع پذیرش:

بیمارستان های دولتی مجبورند تمامی بیماران را بپذیرند در حالی که بیمارستان های خصوصی ،‌بیماران را گلچین می کنند. بیمارانی که در عین داشتن بضاعت مالی ،‌ از نظر بیماری نیز زیاد پیشرفته یا پیچیده نباشند و پزشک مطمئن باشد که بیمار با حال عمومی خوب از بیمارستان خارج می شود.

برای نمونه یکی از نزدیکان من که سنی ازش گذشته بود و دچار کانسر بود آقای دکتر ...... حاضر نشد در بیمارستان خصوصی بستری کند و گفت : "این چنین بیماران باید به بیمارستان دولتی بروند. بیمارستان خصوصی نباید fail داشته باشد"

2- از نظر دریافت هزینه:

از آنجایی که هزینه ی بیمارستان دولتی از بیت المال است و قرار نیست بیمارستان" به صرفه "باشد و همه پذیرفته اند که باید به بیمارستان دولتی یارانه داد هنگام ترخیص از نظر مالی زیاد سخت گیری نمی شود . یکی نامه از فلان شخص می آورد یکی نامه از کمیته می آورد و هرکسی به نوعی از پرداخت هزینه شانه خالی می کند . حال اگر تجهیزات پزشکی نیز برای بیمار مصرف شده باشد بیمارستان ضرر نیز می دهد.

تا چند وقت پیش در بیمارستان ....... برای عمل جراجی چشم ، هزینه ی لنز از بیمار دریافت می گردید و بیمارانی که تحت پوشش بیمه بودند 70% مبلغ لنز را بعداً از بیمه می گرفتند. بیماری که هنگام ترخیص حتی یک ریال نیز نداده بود به بیمه مراجعه می کرد و مبلغ بیمه را دریافت می کرد. در نتیجه بیمار عمل کرده بود و پولی که نداده بود هیچ ، مبلغی نیز دریافت می کرد. 

3- از نظر مدیریت :

در بیمارستان خصوصی به علت توجه زیاد به صرفه اقتصادی ، مدیریت نیروی انسانی نیز متفاوت است. در بیمارستان دولتی هر نوع نیرو را باید پذیرفت شاید به جرأت بتوان گفت در هر بیمارستان دولتی حدود 5% نیروها هیچ کارایی ندارند و بدون آنها حتی بیمارستان بهتر کار می کند ولی به علت استخدام رسمی  ، مجبور هستند آنها را نگه دارند . 

   + mohammad - ٢:۳۱ ‎ب.ظ ; شنبه ٦ مهر ۱۳۸٧