ناظمی چنین نوشت:


استفاده از مطالب وبلاگ ( بدون دخل و تصرف) با ذکر منبع آزاد است

قضاوت

به نظر من یکی از چالشهای  عمده مملکت ما ، امر قضاوت و قوه قضا ییه است. من نمی دانم وضع قضا در کشورهای دیگر چگونه است ولی در این کشور کسانی  که با تعریف استاندارد یک مسلمان هم مطابقت دارند از پا گذاشتن در دادگاه واهمه دارند و با هیچ خوش بینی هم نمی توان انکار کرد.
 به نظر من دلایل این امر چند مورد می تواند باشد:
1- یا قضات ما سواد کافی ندارند همچنان که من قاضی سراغ دارم که برای امتحان ورودی قضاوت شخص دیگری را یه جای خودش فرستاده است.
2- یا قضات مهارت استخراج حرف راست از دروغ را ندارند چون همانطور که می دانید هر کس در دادگاه راست بگوید محکوم می شود و مردم هم فهمیده اند و قبل از ورود  به دادگاه عهد می کنند که در دادگاه راست نگویند .
3- یا قضات شجاعت تنبیه شدید مجرم را ندارند که می تواند به دلیل عدم امنیت جانی در بیرون دادگاه باشد.
4- یا قانون راه های فرار زیادی دارد که با یکبار زندان رفتن ، مجرمان همه را یاد می گیرند.
5- یا نوع مجازات ها متناسب با جرم نیست و مجازات مالی به نظر من اصلا جالب نیست چون بعدا جبران می شود و در این میان دادگاه شریک جرم می شود.  
همه این عوامل می تواند نقش داشته باشد ولی هر چه که هست حتی یک مورد بیدادگری نیز قابل اغماض نیست .
پی نوشت۱ :
مورد ۶ هم با توجه به تذکر یکی از همکاران گرامی اضافه می گردد:
۶- جایگزینی روابط به جای ضوابط

   + mohammad - ٤:٥٥ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ۱٦ خرداد ۱۳۸٦