ناظمی چنین نوشت:


استفاده از مطالب وبلاگ ( بدون دخل و تصرف) با ذکر منبع آزاد است

راه های بکار گیری نیرو در سازمان های دولتی

باسمه تعالی

نیروهایی که در سازمانهای دولتی مشغول به کار هستند در یکی از این دسته ها قرار می گیرند:

1- استخدام رسمی :

 این افراد به مدت 30 سال در استخدام دولت هستند و سپس طبق قوانین کار، بازنشسته می شوند .این افراد دارای پست سازمانی طبق چارت سازمان مدیریت و پژوهش  هستند.

2- استخدام پیمانی:

 این افراد سالانه پایش می شوند و در صورت رضایت مدیر سازمان، استخدام آنها برای مدت 1، 3 یا 5 سال دیگر ( بسته به نمره کسب شده) تمدید می شود. این افراد نیز دارای پست سازمانی هستند.

به کار گیری این دو گروه منوط به اطلاعیه رسمی و سراسری سازمان مدیریت و پژوهش  و طی مراحل گزینش (کتبی و مصاحبه ) می باشد.

3- نیروهای شبه پیمانی :

 از سال گذشته سازمان ها برای جبران کمبود نیروی تخصصی ، اقدام به عقد قرارداد شبه پیمانی با نیروهای تخصصی که در قالب شرکت های خدماتی بودند نمودند و این افراد را به صورت شبه پیمانی درآوردند. در این حالت ، فرد مانند نیروهای پیمانی است ولی پست سازمانی ندارد و برای تبدیل به پیمانی ، باید در هنگام استخدام نیرو و صدور اطلاعیه از سوی سازمان مدیریت و پژوهش ، در آزمون شرکت نماید و مراحل گزینش را طی کند با این تفاوت که اولویت با وی می باشد.

قرارداد این افراد یک ساله است .

4- نیروهای طرحی:

فارغ التحصیلان برخی رشته ها که طبق قانون طرح خدمت پزشکان و پیراپزشکان ، باید به طرح نیروی انسانی و خدمت در مناطق محروم بروند . مدت طرح بسته به نوع رشته و  ضریب منطقه انجام طرح متغیر است . اکثر نقاط 4.5 پنجم هستند ولی مناطق محرومتر چهار پنجم است .

5- ضریب کا:

 متخصصان پس از فارغ التحصیلی به مدت 2 سال(؟) برای انجام تعهد قانونی به مناطق محروم  می روند در این مدت ، طبق قانون نظام نوین اداره امور بیمارستان ها ، 70% حق العلاج (برای بیماران بستری) و 50% حق العمل ( برای بیماران سرپایی و خدمات مشاوره ای) دریافت می کنند.

6- نیروهای قرارداد حجمی :

 این نیروها نیز برای رفع مشکل کمبود نیروی واحدها به کار گرفته شده اند مثلاً در پی دولتی شدن مراکز برای تأمین نیرو ( هر چه گشتم که کلمه ای دیگر به کار برم که همزه نداشته باشد موفق نشدم) با نیروهای بخش خصوصی همان مرکز ، قرارداد حجمی ( پرداخت مبلغ معین در قبال انجام کار مشخص ) بسته شد . این قراردادها تعهد استخدامی نداشته و کوتاه مدت است و سپس با فاصله تمدید می شود.

7- نیروهای شرکتی:

برای انجام امور غیرفنی مثل نظافت ، سازمان ها با شرکت های خدماتی قرارداد می بندند و از آنها کار می خواهند. امور مربوط به نیرو مثل مرخصی، حق لباس و .... به شرکت واگذار شده است و شرکت طی مناقصه انتخاب می شود.

8- نیروهای پیمانکار:

برای انجام برخی امور مثل رختشویخانه،سرویس رفت و آمد، رانندگی و .... سازمان ها قرارداد پیمانکاری منعقد می کنند. برای رانندگی ، راننده استیجاری انتخاب می کنند یعنی راننده با ماشین خودش در قبال ساعتی فلان مبلغ برای سازمان کار می کند . اگر سازمان بخواهد این کار را با نیروی رسمی انجام دهد خیلی گرانتر برایش تمام می شود .

 9- کار دانشجویی:

دانشجویان رشته های مختلف برای آموزش و کسب مبلغی به عنوان کمک خرجی به سازمان می روند . این نیروها ، ارزانترین نوع هستند . حقوق یک نیروی رسمی معادل حدود 10 نیروی کار دانشجویی است. از طرف دیگر این نیروها جوان و آشنا به کامپیوتر هستند ولی محدودیت هایی در به کارگیری آنها وجود دارد.

   + mohammad - ٦:۱٥ ‎ب.ظ ; شنبه ۱ اردیبهشت ۱۳۸٦