ناظمی چنین نوشت:


استفاده از مطالب وبلاگ ( بدون دخل و تصرف) با ذکر منبع آزاد است

محرم

باسمه تعالی
محرم هر سال ناراحتی من از جهل مردم بیشتر می شود .مردمی که هدف امام حسین (ع) را فراموش کرده اند و فقط می خواهند عزاداری کنند. مردمی که به جای مراسم عزاداری ، مراسم دارند. مراسمی با چراغانی های بیشتر از مراسم شادی، هزینه هایی غیر قابل باور، نمادهایی جدید از اسب و کشتی (سفینه النجات) ، مشک، گهواره و ..... پرده هایی با مضامین کفر آمیز، مراسمی که بهترین فرصت برای تبلیغ دین است و به سهولت از دست می رود.
ولی امسال یکی از هیأتها کار قشنگی کرده است. امروز صبح که به نانوایی رفتم دیدم پمفلتی در باره محرم تهیه شده است که هر روز منتشر می شود و مطالب مناسبی در مورد محرم دارد
مطلب زیر برگرفته از آن است:
چرا امام حسین (ع) از طریق اعجاز ، حکومت یزید را سرنگون نکرد؟:
یکی از شبهات پیرامون حادثه کربلا این است که می گویند: چرا امام حسین (ع) با آن عظمتی که در پیشگاه خداوند داشت از طریق معجزه و کار خارق العاده حکومت یزید را از بین نبرد؟
در پاسخ باید گفت که پیامبر یا امام در تمام کارها مثل سایر مردم عمل می کنند و امور زندگی و سیاسی خود را از طریق عادی و معمولی به پیش می برند . پیامبر یا امام فقط در مورد اثبات نبوت یا امامت خویش دست به اعجاز می زنند و از طریق غیر عادی که افراد دیگر ناتوان از انجام آن هستند اقدام می کنند. اگر پیامبر یا امام در غیر این مورد از طریق اعجاز عمل نمایند، حجت بر انسانها تمام نمی شود و هیچگونه برتری بر سایر انسانها پیدا نمی کنند.
.این شعرهم از آنجاست:
تا به درگاه حسین دست نیاز است مرا
بر همه خلق جهانم سر ناز است مرا
سجده بر خاک سر کوی تو عمری زده ام
تربت پاک تواَم مهر نماز است مرا
کعبه گویند بُوَد رازگه اهل نیاز
قبله روی تواَم خلوت راز است مرا
ز دلم عاشقی و عشق حسین پرسیدم
گفت از سوز غمش سینه گداز است مرا
خضر راهی تو و این گمشده ره را دریاب
که در این راه بسی شیب و فراز است مرا
ز کرم نیم نگاهی به طبائی بنما
چون به درگاه تواَم دست نیاز است مرا
(سید علی طباطبایی بیدگلی)

   + mohammad - ٩:٢٢ ‎ق.ظ ; جمعه ٦ بهمن ۱۳۸٥